İstem kalıpları
Yapay Zekâ Uygulama Oluşturucu'ya ne söyleyeceğiniz ve kapsam, mod ile bağlamın yanıtı nasıl değiştirdiği.
Yapay Zekâ Uygulama Oluşturucu, projeden yalnızca sözlerinizden okuduğundan fazlasını okur. Bu kalıplar, panelin bir iletiyle gerçekte ne yaptığından çıkar; bu yüzden aynı cümle, yazmadan önce ayarladığınız üç şeye bağlı olarak farklı sonuç verebilir.
Kapsam, neye dokunmasına izin verildiğini belirler
Genel kapsam, açık olan tüm projenin kullanılabilir olduğu anlamına gelir. Düğüm kapsamı yalnızca ağaçta seçili olan öğe demektir; bir değişikliği proje çapında bir okuma riskine girmeden tek bir bileşenle sınırlamak istediğiniz anda işe yarar. Önce hedefi seçin, sonra değişikliği anlatın; hedefi cümlenin içinde adlandırmayın.
Genel ve Düğüm aynı konuşma değildir. Kapsamı, değişikliği anlatmaya başlamadan önce seçin, yarıda değil.
Mod, önce sorup sormayacağını belirler
Otomatik, bir değişikliği baştan sona uygular. Plan, hiçbir şeye dokunmadan bir yaklaşımı araştırır ve önerir, ardından bekler. Bir istek birkaç farklı biçimde sonuçlanabildiğinde (yeni alanı hangi tablonun alacağı, bir ekranın yeni bir bileşen mi yoksa mevcut birine ek mi olacağı) Plan'a başvurun; böylece şekli sonradan geri almak yerine, oluşturulmadan önce onaylarsınız.
Bağlam çipleri neyi görebildiğini zaten söyler
Oluşturucu, bir sonraki iletinin neyi kullanacağını gösterir: açık program, açık olandan farklıysa ağaç seçimi ve Arayüz sekmesi açıkken seçili arayüz öğesi. Bir çipin zaten belirttiğini tekrarlamayın; konusu zaten ekliyse bir talimat gereksizdir. Asistanın tek bir ileti için bir çipi yok saymasını istediğinizde o çipi kapatın; örneğin ilgisiz bir nedenle hâlâ seçili kalmış bir arayüz öğesi.
Bir istem değil, işi anlatarak ajan oluşturun
ai_agent oluşturucusu bir sistem istemi almaz, bir hedef alır: Bu ajan ne yapmalı?, birkaç
cümleyle yanıtlanır. Buradan Studio araçları, talimatları ve işin ihtiyaç duyduğu diğer ajanları
önerir; hiçbir şey oluşturulmadan önce planın tamamını görürsünüz. Gerçek boşluklar bırakan bir hedef
(kim kullanacak, neden yararlanacak, ne üretecek) önce kısa bir açıklayıcı soru listesi alır; her
birinin seçebileceğiniz ya da düzenleyebileceğiniz önerilen yanıtları vardır. Başvuru malzemesini, bir
kişiye başlıktan fazlasını vereceğiniz gibi ekleyin: üretmesi gereken belge, raporun bir ekran
görüntüsü, okuması gereken fiyat listesi.
Bir kişiye değil, bir ajana istem verirken
MCP'ye bağlı bir kodlama ajanını panele kendiniz yazmak yerine bir projeye yönlendirdiğinizde istem,
Studio'nun kendi asistanına bir ileti olmaktan çıkıp o ajana talimat olur. Ne oluşturduğunuzu,
Studio LLM kılavuzu sayfasının ona zaten verdiği terimlerle
söyleyin: prog türünü adlandırın (component, table, get_data, javascript...) ve gerisini ajanın kendi
zorunlu iş akışına bırakın: eşleşen kılavuz konusunu okuyun, çalışan bir örnek getirin, oluşturun,
doğrulayın ve ancak ondan sonra kaydedin. Kılavuza zaten sahip bir ajanın xu-bind sözdizimi üzerine
bir eğitime değil, hedefe ihtiyacı vardır.