Bir yapay zekâ istemcisini MCP ile bağlama
Xuda'yı Claude'a, Cursor'a ya da MCP uyumlu başka bir istemciye uzak bir MCP sunucusu olarak ekleyin.
Bu sayfa istemci tarafıyla ilgilidir: Claude'u, Cursor'ı ya da MCP konuşan başka herhangi bir şeyi Xuda hesabınızla konuşturmak. Protokolün kendisi, araç adlandırma, oturum yaşam döngüsü ve hata şekli için MCP sayfasına bakın.
Neye ihtiyacınız var
Tek bir şeye: bir API anahtarına. Hesabın Geliştiriciler alanından bir tane oluşturun (tam erişim,
anahtar sahibinin ulaşabildiği her şeye; özel erişim yalnızca izin verilen bir yöntem kümesine
ulaşır); bkz. Kimlik doğrulama. Ayrı bir MCP kimlik bilgisi yoktur; aynı
anahtar /cpi/<method> adresinde düz REST üzerinden de MCP üzerinden de çalışır.
Her hesap API anahtarı ve her Tam Yığın VPS kutusunun kendi otomatik verilen anahtarı aynı adresi
gösterir: https://xuda.ai/mcp. Bir Tam Yığın VPS anahtarı ek olarak o kutunun kurulu eklenti
araçlarını ekosistem yöntemlerinin yanında sunar; bkz. Tam Yığın VPS.
Bir istemciyi bağlayın
Cursor, parçacığını .cursor/mcp.json (proje) dosyasından ya da genel MCP ayarlarından okur. Claude
Desktop ve claude.ai uzak bir sunucuyu Ayarlar'da, Bağlayıcılar altında ekler: bir ad, URL ve aynı
Authorization üst bilgisi. MCP uyumlu diğer her istemcinin yalnızca aynı iki bilgiye ihtiyacı vardır:
https://xuda.ai/mcp adresinde akışlı bir HTTP uç noktası ve her istekte
Authorization: Bearer YOUR_API_KEY olarak anahtar.
Her hesabın Geliştiriciler, API anahtarları sayfasında, anahtar listesinin altında bir Bağlan kartı
bulunur. Biçim seçicisi tek bir bloğu .env, Next.js, MCP, cURL, Node.js ve PHP arasında değiştirir;
her biri uç nokta ve listedeki ilk anahtarla zaten doldurulmuştur ve bloğun başlığı bunu adlandırır.
.env biçimi, REST tabanının ve anahtarın yanında XUDA_MCP_URL taşır; MCP biçimi ise yukarıdaki
Claude Code komutudur. Anahtar, siz gösterene kadar maskeli görünür; Kopyala her zaman gerçek değeri alır.
Ajan bağlanınca ne alır
Yeni bir bağlantıdaki ilk istek bir MCP initialize çağrısıdır. Xuda'nın yanıtı, Studio LLM
kılavuzu sayfasından oluşturulmuş bir instructions alanı
taşır: o sayfada ele alınan aynı prog belge modeli, xu-* öznitelik başvurusu ve iş akışı kuralları;
platformun kendi canlı kayıtlarından birleştirilir, böylece dağıtılmış doğrulayıcının gerçekte
uygulamadığı bir kuralı asla anlatamaz. Çoğu MCP istemcisi instructions alanını doğrudan modelin
bağlamına iletir; böylece ajan, ilk araç çağrısından önce bir Studio progunun nasıl kurulduğunu zaten
bilir ve ayrı bir bilgilendirme gerekmez.
İki aracı, bağlanırken gelene güvenmek yerine doğrudan çağırmaya değer: get_studio_guide herhangi bir
konuyu isteğe bağlı olarak yeniden okur (components, tables, programs, javascript,
attributes, anatomy, gotchas) ve get_prog_examples bir yapıya örnek olacak, çalışan, seçilmiş
örnek progları döndürür.
Tek bir API programı için özel bir uç nokta
Yukarıdaki yöntemler, tek bir anahtarın arkasındaki tüm hesabın kataloğudur. Harici bir sistemin bir
projenin tam olarak tek bir uç noktasına ulaşmasını istediğinizde onu dağıtın: Dağıt > Dağıtımlar >
Sunucu, Cron, Api, Node ve Emitter'ın yanında MCP Sunucusu öğesini listeler. Başlatma
ayarları adımı projenin kendi api programlarından birini hedef olarak seçer; ardından olağan veri
merkezi, performans katmanı ve adlandırma adımları onu kendi uç noktası olarak yayına alır. Sihirbazın
ortak bölümleri için İlk dağıtımınız, bir api programının ne
olduğu için API sayfasına bakın.
mcp, bugün platformun beta dağıtım türleri arasında, router, android ve emitter ile birlikte
listelenir.