Een AI-client koppelen via MCP
Voeg Xuda toe als remote MCP-server aan Claude, Cursor of een andere MCP-bewuste client.
Deze pagina gaat over de clientkant: Claude, Cursor of iets anders dat MCP spreekt laten praten met je Xuda-account. Voor het protocol zelf, de naamgeving van tools, de sessielevenscyclus en de vorm van fouten, zie MCP.
Wat je nodig hebt
Eén ding: een API-sleutel. Maak er een aan in het gebied Ontwikkelaars van het account (volledige
toegang bereikt alles wat de eigenaar van de sleutel kan, aangepaste toegang bereikt alleen een
lijst toegestane methoden), zie Authenticatie. Er is geen aparte
MCP-referentie: dezelfde sleutel werkt via gewone REST op /cpi/<method> en via MCP.
Elke API-sleutel van een account, en de automatisch uitgegeven sleutel van elke Full Stack
VPS-box, wijzen naar hetzelfde adres: https://xuda.ai/mcp. Een Full Stack VPS-sleutel biedt
daarnaast de geïnstalleerde plugintools van die box naast de ecosysteemmethoden, zie
Full Stack VPS.
Koppel een client
Cursor leest zijn snippet uit .cursor/mcp.json (project) of uit zijn globale MCP-instellingen.
Claude Desktop en claude.ai voegen een remote server toe via Instellingen, onder Connectors: een
naam, de URL en dezelfde Authorization-header. Elke andere MCP-client heeft alleen dezelfde twee
gegevens nodig: een streamable HTTP-endpoint op https://xuda.ai/mcp, en de sleutel bij elk
request als Authorization: Bearer YOUR_API_KEY.
Op de pagina Ontwikkelaars, API-sleutels van elk account staat onder de sleutellijst een kaart
Verbinden. De formaatkiezer schakelt één blok tussen .env, Next.js, MCP, cURL, Node.js en PHP,
elk al ingevuld met het endpoint en de eerste sleutel in de lijst, die de kop van het blok noemt.
Het .env-formaat bevat XUDA_MCP_URL naast de REST-basis en de sleutel, en het MCP-formaat is het
Claude Code-commando hierboven. De sleutel wordt gemaskeerd getoond totdat je hem onthult;
Kopiëren neemt altijd de echte waarde.
Wat de agent krijgt bij het verbinden
Het eerste request op een nieuwe verbinding is een MCP-aanroep initialize. Het antwoord van Xuda
bevat een veld instructions, gebouwd uit de Studio LLM-gids:
hetzelfde prog-documentmodel, dezelfde xu-*-attribuutreferentie en workflowregels die op die
pagina worden behandeld, samengevoegd uit de eigen live registers van het platform, zodat het nooit
een regel kan beschrijven die de gedeployde validator niet echt afdwingt. De meeste MCP-clients
sturen instructions rechtstreeks door naar de context van het model, dus de agent weet al hoe een
Studio-prog in elkaar zit vóór zijn eerste toolaanroep, zonder aparte briefing.
Twee tools kun je beter direct aanroepen dan te vertrouwen op wat bij het verbinden binnenkwam:
get_studio_guide leest elk onderwerp op verzoek opnieuw (components, tables, programs,
javascript, attributes, anatomy, gotchas), en get_prog_examples geeft werkende,
samengestelde voorbeeldprogs om een build op te baseren.
Een eigen endpoint voor één API-programma
De methoden hierboven vormen de catalogus van het hele account achter één sleutel. Wil je dat een
extern systeem precies één endpoint van één project bereikt, dan deploy je het: Deployen >
Implementaties > Server toont MCP-server naast Cron, Api, Node en Emitter. De stap
Launch-instellingen kiest een van de eigen api-programma's van het project als doel, en de
gebruikelijke stappen voor datacenter, prestatietier en naamgeving leveren het als eigen endpoint.
Zie Je eerste deploy voor de gedeelde delen van die wizard, en
API voor wat een api-programma is.
mcp staat nu bij de beta-deploytypen van het platform, naast router, android en emitter.