Łączenie klienta AI przez MCP
Dodaj Xuda jako zdalny serwer MCP do Claude, Cursor lub dowolnego innego klienta obsługującego MCP.
Ta strona dotyczy strony klienta: sprawienia, by Claude, Cursor lub cokolwiek innego, co mówi MCP, rozmawiało z Twoim kontem Xuda. Sam protokół, nazewnictwo narzędzi, cykl życia sesji i kształt błędów opisuje MCP.
Czego potrzebujesz
Jednej rzeczy: klucza API. Utwórz go w obszarze Deweloperzy swojego konta (pełny dostęp sięga do
wszystkiego, do czego ma dostęp właściciel klucza, dostęp niestandardowy tylko do dozwolonego zestawu
metod), zobacz Uwierzytelnianie. Nie ma osobnego poświadczenia MCP: ten
sam klucz działa przez zwykłe REST pod /cpi/<method> i przez MCP.
Każdy klucz API konta i każdy automatycznie wystawiony klucz skrzynki Pełnostosowy VPS wskazują ten
sam adres: https://xuda.ai/mcp. Klucz Pełnostosowy VPS dodatkowo udostępnia narzędzia zainstalowanych
na tej skrzynce wtyczek obok metod ekosystemu, zobacz Pełnostosowy VPS.
Połącz klienta
Cursor czyta swój fragment z .cursor/mcp.json (projekt) lub z globalnych ustawień MCP. Claude
Desktop i claude.ai dodają zdalny serwer w Settings, w sekcji Connectors: nazwa, adres URL i ten sam
nagłówek Authorization. Każdy inny klient MCP potrzebuje tylko tych samych dwóch faktów:
punktu końcowego strumieniowego HTTP pod https://xuda.ai/mcp oraz klucza w każdym żądaniu jako
Authorization: Bearer YOUR_API_KEY.
Strona Deweloperzy, Klucze API każdego konta ma kartę Connect pod listą kluczy. Jej wybór formatu
przełącza jeden blok między .env, Next.js, MCP, cURL, Node.js i PHP, każdy już wypełniony punktem
końcowym i pierwszym kluczem z listy, który nazywa nagłówek bloku. Format .env niesie
XUDA_MCP_URL obok bazy REST i klucza, a format MCP to polecenie Claude Code powyżej. Klucz jest
pokazany zamaskowany, dopóki go nie odsłonisz; Kopiuj zawsze bierze prawdziwą wartość.
Co agent dostaje po połączeniu
Pierwsze żądanie na nowym połączeniu to wywołanie MCP initialize. Odpowiedź Xuda niesie pole
instructions zbudowane z Przewodnika LLM po Studio: ten sam
model dokumentu progu, dokumentacja atrybutów xu-* i reguły przepływu pracy opisane na tamtej
stronie, scalone z własnych żywych rejestrów platformy, więc nigdy nie opisze reguły, której wdrożony
walidator faktycznie nie egzekwuje. Większość klientów MCP przekazuje instructions prosto do
kontekstu modelu, więc agent już wie, jak zbudowany jest prog Studio, zanim wykona pierwsze wywołanie
narzędzia, bez osobnego briefingu.
Dwa narzędzia warto wywoływać bezpośrednio, zamiast polegać na tym, co przyszło przy połączeniu:
get_studio_guide czyta ponownie dowolny temat na żądanie (components, tables, programs,
javascript, attributes, anatomy, gotchas), a get_prog_examples zwraca działające,
wyselekcjonowane przykładowe progi, na których można wzorować budowę.
Dedykowany punkt końcowy dla jednego programu API
Metody powyżej to cały katalog konta za jednym kluczem. Gdy chcesz, żeby zewnętrzny system sięgał
dokładnie jednego punktu końcowego jednego projektu, wdróż go: Wdróż > Wdrożenia > Server
wymienia Serwer MCP obok Cron, Api, Node i Emitter. Jego krok Ustawienia uruchamiania wybiera
jako cel jeden z własnych programów api projektu, a potem zwykłe kroki datacenter, poziomu
wydajności i nazwy wysyłają go jako osobny punkt końcowy. Wspólne części tego kreatora opisuje
Twoje pierwsze wdrożenie, a czym jest program api,
API.
mcp jest dziś wymieniony wśród typów wdrożeń platformy w wersji beta, obok router, android i
emitter.