Przejdź do treści
Zweryfikowano

Łączenie klienta AI przez MCP

Dodaj Xuda jako zdalny serwer MCP do Claude, Cursor lub dowolnego innego klienta obsługującego MCP.

Ta strona dotyczy strony klienta: sprawienia, by Claude, Cursor lub cokolwiek innego, co mówi MCP, rozmawiało z Twoim kontem Xuda. Sam protokół, nazewnictwo narzędzi, cykl życia sesji i kształt błędów opisuje MCP.

Czego potrzebujesz

Jednej rzeczy: klucza API. Utwórz go w obszarze Deweloperzy swojego konta (pełny dostęp sięga do wszystkiego, do czego ma dostęp właściciel klucza, dostęp niestandardowy tylko do dozwolonego zestawu metod), zobacz Uwierzytelnianie. Nie ma osobnego poświadczenia MCP: ten sam klucz działa przez zwykłe REST pod /cpi/<method> i przez MCP.

Jeden punkt końcowy dla każdego klucza

Każdy klucz API konta i każdy automatycznie wystawiony klucz skrzynki Pełnostosowy VPS wskazują ten sam adres: https://xuda.ai/mcp. Klucz Pełnostosowy VPS dodatkowo udostępnia narzędzia zainstalowanych na tej skrzynce wtyczek obok metod ekosystemu, zobacz Pełnostosowy VPS.

Połącz klienta

claude mcp add --transport http xuda https://xuda.ai/mcp \
  --header "Authorization: Bearer YOUR_API_KEY"
{
  "mcpServers": {
    "xuda": {
      "url": "https://xuda.ai/mcp",
      "headers": { "Authorization": "Bearer YOUR_API_KEY" }
    }
  }
}
{
  "mcpServers": {
    "xuda": {
      "type": "http",
      "url": "https://xuda.ai/mcp",
      "headers": { "Authorization": "Bearer YOUR_API_KEY" }
    }
  }
}

Cursor czyta swój fragment z .cursor/mcp.json (projekt) lub z globalnych ustawień MCP. Claude Desktop i claude.ai dodają zdalny serwer w Settings, w sekcji Connectors: nazwa, adres URL i ten sam nagłówek Authorization. Każdy inny klient MCP potrzebuje tylko tych samych dwóch faktów: punktu końcowego strumieniowego HTTP pod https://xuda.ai/mcp oraz klucza w każdym żądaniu jako Authorization: Bearer YOUR_API_KEY.

Panel zapisuje to za Ciebie

Strona Deweloperzy, Klucze API każdego konta ma kartę Connect pod listą kluczy. Jej wybór formatu przełącza jeden blok między .env, Next.js, MCP, cURL, Node.js i PHP, każdy już wypełniony punktem końcowym i pierwszym kluczem z listy, który nazywa nagłówek bloku. Format .env niesie XUDA_MCP_URL obok bazy REST i klucza, a format MCP to polecenie Claude Code powyżej. Klucz jest pokazany zamaskowany, dopóki go nie odsłonisz; Kopiuj zawsze bierze prawdziwą wartość.

Co agent dostaje po połączeniu

Pierwsze żądanie na nowym połączeniu to wywołanie MCP initialize. Odpowiedź Xuda niesie pole instructions zbudowane z Przewodnika LLM po Studio: ten sam model dokumentu progu, dokumentacja atrybutów xu-* i reguły przepływu pracy opisane na tamtej stronie, scalone z własnych żywych rejestrów platformy, więc nigdy nie opisze reguły, której wdrożony walidator faktycznie nie egzekwuje. Większość klientów MCP przekazuje instructions prosto do kontekstu modelu, więc agent już wie, jak zbudowany jest prog Studio, zanim wykona pierwsze wywołanie narzędzia, bez osobnego briefingu.

Dwa narzędzia warto wywoływać bezpośrednio, zamiast polegać na tym, co przyszło przy połączeniu: get_studio_guide czyta ponownie dowolny temat na żądanie (components, tables, programs, javascript, attributes, anatomy, gotchas), a get_prog_examples zwraca działające, wyselekcjonowane przykładowe progi, na których można wzorować budowę.

Dedykowany punkt końcowy dla jednego programu API

Metody powyżej to cały katalog konta za jednym kluczem. Gdy chcesz, żeby zewnętrzny system sięgał dokładnie jednego punktu końcowego jednego projektu, wdróż go: Wdróż > Wdrożenia > Server wymienia Serwer MCP obok Cron, Api, Node i Emitter. Jego krok Ustawienia uruchamiania wybiera jako cel jeden z własnych programów api projektu, a potem zwykłe kroki datacenter, poziomu wydajności i nazwy wysyłają go jako osobny punkt końcowy. Wspólne części tego kreatora opisuje Twoje pierwsze wdrożenie, a czym jest program api, API.

Typ wdrożenia w becie

mcp jest dziś wymieniony wśród typów wdrożeń platformy w wersji beta, obok router, android i emitter.