Przewodnik LLM po Studio
Model dokumentu progu, dokumentacja atrybutów xu-* i reguły przepływu pracy, których agent AI uczy się przed pierwszym wywołaniem narzędzia.
Każdy projekt Studio, każda tabela, ekran, skrypt i trasa w nim, to jeden dokument JSON CouchDB
zwany progiem (docType: "studio"). Ta strona to ta sama dokumentacja, którą dostaje agent AI
budujący prog, przepisana jako dokumentacja: kształt tego dokumentu, atrybuty, które napędzają jego
UI, akcje, które może wykonać przepływ pracy, i błędy, które pojawiają się w prawdziwych
budowach.
Jak agent AI dostaje ten przewodnik
Połącz klienta MCP z Xuda, a pierwsza odpowiedź, wywołanie initialize, niesie ten przewodnik jako
instructions sesji, scalony na świeżo z własnych żywych reguł platformy, więc nigdy nie opisze
czegoś, czego wdrożony checker już nie egzekwuje. Zobacz
Łączenie klienta AI przez MCP.
Z wnętrza sesji dwie metody sięgają tego samego materiału bezpośrednio, przez MCP lub zwykłe REST, i nie wymagają niczego poza zwykłym kluczem API:
Zalecana kolejność: przeczytaj temat pasujący do tego, co budujesz, pobierz pasujący przykład, utwórz
prog przez fabrykę (create_prog), buduj wewnątrz jego sekcji zawartości, zwaliduj (validate_prog) i
napraw wszystko, co zgłosi, zapisz (save_prog), a potem pobierz ponownie, by sprawdzić. Zapis, który
zwraca -409, oznacza, że dokument zmienił się od odczytu: pobierz ponownie, nałóż zmiany ponownie,
spróbuj jeszcze raz.
Model dokumentu progu
Koperta
Te pola należą do kodu serwera i fabryki; tworzona budowa edytuje zawsze tylko sekcje zawartości pod nimi.
_idma postać<ostatnie 3 znaki app_id>_<3-literowy skrót typu>_<12 znaków hex>, na przykład392_cmp_...dla komponentu,392_tbl_...dla tabeli,392_jvs_...dla progu javascript,392_gtd_.../392_std_...dla get_data / set_data,392_fld_...dla folderu. Identyfikatory generuje fabryka, budowa nigdy ich nie wymyśla.statto 3 dla aktywnego, 4 dla miękko usuniętego (to ustawia usunięcie progu). Drzewo Studio pokazuje tylkostat: 3.properties.menuTypeto jedno zglobals,table,get_data,set_data,batch,alert,javascript,folder,route,api,component,ai_agent.studio_meta.parentIdumieszcza węzeł w drzewie Studio: albo identyfikator innego progu (zwykle folderu), albo jeden z korzeni typów:programs(logika i komponenty),database(tabele),routes,globals,ai_agents. NierozpoznanyparentIdzostawia węzeł niewidocznym w drzewie i jest błędem checkera.
Sekcje zawartości według menuType
Dokument globals
Każdy projekt ma dokładnie jeden dokument global_<app_id> (menuType: "globals"). Jego progFields
są czytelne z każdego innego progu jako @field_id. Dwa globale systemowe są w każdym projekcie:
@SYS_GLOBAL_OBJ_LOGIN_USER_INFO dla zalogowanego użytkownika i @SYS_GLOBAL_OBJ_REFS dla
elementów zarejestrowanych przez xu-ref. Ani dokumentu globals, ani korzenia drzewa nie można
usunąć.
Struktury obowiązkowe
properties,properties.menuType,properties.menuName,studio_metaistudio_meta.parentIdsą obowiązkowe w każdym dokumencie.- Wpis
progFieldspotrzebuje unikalnegoid,data.field_id,data.typerównegovirtual,table,expressionlubdatasourceorazprops.fieldTyperównegostring,number,boolean,arraylubobject. - Zarezerwowane nazwy zmiennych środowiska,
_NULL,_THIS,_FOR_KEY,_FOR_VAL,_ROWNO,_ROWID,_ROWDOC,_KEY,_VAL, nigdy nie są redefiniowane jako identyfikatory pól. - Zduplikowane identyfikatory, nieznane
menuTypei źle sformowane sekcje to twarde błędy, którevalidate_progzgłasza bezpośrednio.
Wyrażenia i atrybuty xu-*
Składnia wyrażeń
Wyrażenia działają na własnym zbiorze danych progu. Każde pole, lokalne, związane z tabelą, globalne
lub parametr, jest przywoływane przez @: @search_v, @ORD_Total, @SYS_GLOBAL_OBJ_LOGIN_USER_INFO,
a wokół zwykły JavaScript, @count_v > 0 ? 'has rows' : 'empty'. Literał obiektu wymaga
nawiasów okalających, ({ ORD_Status: @status_v }). Wewnątrz pętli xu-for bieżący element to
@_FOR_VAL, a jego klucz lub indeks @_FOR_KEY (można zmienić nazwy przez xu-for-key /
xu-for-val). xu-render i inne warunki zwracają wartość prawdziwą lub fałszywą bezpośrednio, nigdy
ciąg "Y" / "N" ani dodatkowe porównanie.
Wszędzie indziej pole przywołuje się przez @. xu-bind bierze zamiast tego sam identyfikator pola:
xu-bind="search_v", nigdy xu-bind="@search_v".
Atrybuty xu
Rodziny z przedrostkiem
Rodziny atrybutów, które przyjmują przyrostek. Wartości xu-on to zawsze tablice obiektów obsługi;
wartości xu-exp to zawsze ciągi wyrażeń.
Wartość atrybutu xu-on:* jest zawsze tablicą obiektów obsługi, a każdy workflow to tablica kroków
akcji (pełna dokumentacja akcji jest niżej, w sekcji Programy logiki i przepływy pracy). props.condition
kroku go bramkuje; props.async: true odpala go bez czekania.
Krytyczna semantyka
xu-exp:classzastępuje statyczny atrybutclass, a nie dodaje do niego. Element z obydwoma ma statyczny zignorowany, więc klasy układu należą też do wyrażenia:xu-exp:class="'card p-4 ' + (@active_v ? 'ring' : '')".xu-scriptbierze samo wyrażeniefunction (el) { ... }, wykonywane przezevali wywoływane z elementem DOM, gdy węzeł stanie się widoczny. Zabezpiecz przed ponownym uruchomieniem (if (el.__bound) return; el.__bound = true;) i ogranicz każde zapytanie doel, nigdy dodocument.xu-stylema automatyczny zakres: każdy selektor jest poprzedzany[xu-ui-id]węzła, więc zwykłe selektory elementów i klas pozostają lokalne i nigdy nie wyciekają.- Wartości
xu-scriptanixu-stylenie mogą zawierać cudzysłowu ('lub"), kanwa projektanta serializuje atrybuty bez ucieczki, a jeden cudzysłów psuje komponent. Sekcja Programy JavaScript niżej opisuje techniki bez cudzysłowów. - Tekst statyczny należy do właściwości
contentelementu.xu-exp:xu-contentsłuży tylko do tekstu dynamicznego.
Tagi
Tagi tworzenia poza zwykłym HTML: xu-template, xu-single-view, xu-multi-view, xu-panel,
xu-teleport, xu-slot.
xu-single-viewwyznacza zakres pojedynczego rekordu (korzeń formularza, może też być zagnieżdżony).xu-multi-viewpowtarza swoje dzieci raz na wiersz związanych danych.xu-panelosadza inny prog (atrybutprogramplus wejściaxu-exp:<param>). Poza wyrażeniami parametrów mogą na nim być tylko standardowe atrybuty HTML (class,id,style,title,hidden,slot,name,role,tabindex).xu-teleportrenderuje swoje dzieci w innym celu DOM (tolubxu-exp:to).- Tag z wielką literą (
Button,Card) to skompilowany komponent, a nie element HTML, zobacz Osadzanie niżej.
Komponenty
Komponent (menuType: "component") to jednostka UI: drzewo elementów (progUi) związane z lokalnym
stanem (progFields), opcjonalnymi danymi (progDataSource), logiką cyklu życia (progEvents) i
interfejsem wejścia/wyjścia (properties.progParams).
Właściwości
renderTypetoformdla pojedynczego rekordu (element głównyxu-single-view) albogrid/listdla powtarzanego na każdy wiersz danych (element głównyxu-multi-view).rwModetoRdla odczytu lubUdla aktualizacji;allowCreatemówi, czy można wstawić nowy wiersz, gdy żaden nie pasuje.- Konwencja nazewnictwa
progParams: parametry kończą się na_in/_out, lokalne pola wirtualne komponentu kończą się na_v. uiFrameworkodzwierciedla to, czego już używają istniejące komponenty projektu. Istniejący projekt, który go pomija, powinien dalej go pomijać; ustawienie wtyczki frameworku, której dysk projektu faktycznie nie serwuje, zawiesza podgląd na żywo na pustym ekranie.
Drzewo elementów (progUi)
Korzeń root z fabryki zostaje; budowa pracuje wewnątrz jego children. Każdy węzeł potrzebuje
unikalnego identyfikatora (nowe węzły używają ui-<uuid>), type: "element" i tagName, bez typów
węzłów comment ani text, tekst statyczny żyje zamiast tego w content. Każdy węzeł potrzebuje
attributes: {} i children: [], nawet gdy są puste, serializator kanwy projektanta dereferuje oba
na każdym węźle, a pominięcie psuje podgląd samego komponentu.
Osadzanie: xu-panel albo skompilowany komponent
Oba montują się przezroczyście, bez elementu opakowującego, i oba są rozstrzygane jednym sygnałem:
czy tagName zaczyna się wielką literą.
xu-panel,tagNamemałymi literami plus atrybutprogram, osadza inny prog, związane z bazą lub stanowe dziecko z własnymi polami i zdarzeniami.programto identyfikator dziecka (lubxu-exp:progdla dynamicznego), wartości trafiają do jego parametrów_inprzezxu-exp:<param>.- Tag z wielką literą plus atrybut
librarymontuje skompilowany komponent, element systemu projektowego lub część skompilowaną przez samą aplikację. Każdy zwykły atrybut staje się propem (props.<name>), nigdy atrybutem DOM, ponieważ komponent nie renderuje własnego elementu. Węzeł komponentu nie ma parametrów wyjściowych, w przeciwieństwie doxu-panelnic nie zapisuje wartości z powrotem do Twoich pól.
Literówka <Buton> nadal jest traktowana jako tag komponentu, nigdy nie wraca do nieznanego
elementu HTML i rzuca błąd przy montowaniu, nazywając tag, bibliotekę i każde wypróbowane źródło.
validate_prog dziś nie sprawdza tagów komponentów ani wartości library, jedynym sprawdzeniem jest
podgląd na żywo.
progFields
data.type to virtual dla stanu lokalnego, table dla kolumny związanego źródła danych albo
expression / datasource. workflow pola uruchamia się przy zmianie. Wartość domyślną ustawia
props.fieldValue; pole obliczane ustawia props.fieldComputed: true plus
propExpressions.fieldValue.
progDataSource
Pojedynczy rekord po kluczu (formularz): dataSourceFilterModelType: "index" z dataSourceIndexId,
który istnieje w własnych tableIndexes tabeli. Przefiltrowana lista (grid lub list):
dataSourceFilterModelType: "query" z filterModelMongoFx, ciągiem wyrażenia w stylu Mongo.
dataSourceType to table, array, json, csv, none lub puste dla czysto prezentacyjnego
komponentu bez żadnego źródła danych.
progEvents i trzy haki cyklu życia
Typy zdarzeń: on_load, on_exit, before_record, after_record, record_not_found,
locate_not_found, screen_ready, on_refresh, on_unload, client_interval, user_defined.
Zdarzenia user_defined odpalają się skądkolwiek akcją raise_event; screen_ready to zwykły hak
montowania.
Trzy wbudowane haki komponentu dzielą pracę, a użycie niewłaściwego to częste źródło błędów:
screen_ready
Odpala się raz na instancję. Tu twórz DOM i widżety.
on_refresh
Odpala się po każdym załadowaniu, także pierwszym, zaraz po screen_ready. Tu przekazuj nowe dane
widżetom, które już istnieją. Umieszczenie pracy odświeżania w screen_ready uruchamia kod tworzenia
ponownie na DOM, który nadal istnieje, i układa drugi widżet na pierwszym.
on_unload
Odpala się, gdy instancja jest rozbierana. Zniszcz to, co utworzył prog: widżety, timery, nasłuchiwacze
document / window, obserwatory. Silnik może zwolnić tylko to, co sam utworzył; nasłuchiwacz
podpięty do document inaczej przeżywa panel.
Wzorce
- Stany ładowania i puste: dodaj
xu-ref="myref"na elemencie związanym z danymi, a potem bramkuj elementy szkieletu lub puste przezxu-renderna(@SYS_GLOBAL_OBJ_REFS).myref, jego zbiór danych dołącza się, gdy dane dotrą. - Okna modalne: zbuduj dialog jako osobny komponent, otwórz go akcją
call_modal. - Zapis lub usunięcie związanego wiersza:
invoke_actionzact_save/act_deletealbo dedykowany progset_datadla wszystkiego poza bieżącym wierszem.
Programy logiki i przepływy pracy
Typy progów logiki dzielą z komponentem maszynerię danych (progDataSource, progFields,
progEvents, properties.progParams) bez żadnego UI:
Parametry
Wywołujący przekazuje wartości przez name.parameters akcji,
{ "order_id_in": { "value": "", "fx": "@selected_id_v" } }, value dla wartości statycznej, fx
dla wyrażenia. Checker sprawdza, czy program docelowy istnieje, a jego menuType pasuje do akcji.
Akcje przepływu pracy
Przepływ pracy to tablica kroków, { "id": "...", "data": { "action": "...", "name": { ... }, "enabled": true }, "props": {} }, wykonywanych po kolei. props.condition bramkuje krok,
props.async: true odpala go bez czekania. Przepływy pojawiają się w obsłudze xu-on:*,
progEvents[].workflow i własnym workflow pola.
invoke_action akceptuje act_next, act_prev, act_first, act_last, act_reload,
act_refresh, act_print, act_save, act_delete (tylko w kontekście komponentu).
alter_ui_element, create_ui_element, info_ui_element, remove_ui_element,
empty_ui_element, cache_ui_element, load_ui_element. Steruj UI przez pola i xu-exp /
xu-render zamiast imperatywnej akcji na elemencie.
Własny wybór akcji w Studio oferuje Wywołaj agenta AI i Wywołaj agenta triażu obok akcji
powyżej. Żadnej z nich nie ma w tej tabeli, bo żadna nie jest prawdziwą akcją: validate_prog nie ma
dla nich przypadku i zgłasza invalid trigger type, a silnik przepływu pracy w środowisku też nie ma
dla nich obsługi, więc zapisany krok nigdy się nie wykona, nawet jeśli zignorujesz błąd. Aby jeden prog
dotarł do opublikowanego agenta, dodaj narzędzie Agent AI do listy narzędzi innego agenta
(agentConfig.agent_tools dokumentu menuType: "ai_agent"), a nie krok przepływu pracy w komponencie,
get_data ani żadnym innym typie progu.
name.value akcji update przypisuje pola parami @field: expression rozdzielonymi średnikami lub
obiektem JSON5, "@saving_v: true; @status_v: 'sent'". Wywołanie innego programu nazywa go w
name.prog, dopasowując akcję do typu własnego programu (get_data wymaga progu get_data,
call_native_javascript progu javascript i tak dalej).
call_library wywołuje metodę zainstalowanej wtyczki: name.plugin_name musi być zakupiona i
zainstalowana w aplikacji, inaczej checker odrzuca krok, name.library_method to jedna z metod
eksportowanych przez wtyczkę, name.library_props to jej zadeklarowane pola. Dwie nazwy propów to
konwencja między wtyczkami, a nie specyfika którejś z nich: event_name_for_successful_callback
wywołuje to zdarzenie z odpowiedzią metody, field_id_to_return_result zapisuje odpowiedź
bezpośrednio do tego pola, żadna nie jest wymagana.
Typy progEvents
on_load, on_exit, before_record, after_record, record_not_found, locate_not_found,
screen_ready, on_refresh, on_unload, client_interval, user_defined. screen_ready to zwykły
hak inicjalizacji; before_record / after_record / record_not_found / locate_not_found to cykl
życia danych, szczególnie dla set_data i batch; client_interval to powtarzający się timer;
user_defined odpala się z akcji raise_event.
Tabele
Prog tabeli (menuType: "table") definiuje tabelę bazy danych: jej kolumny (tableFields), indeksy
(tableIndexes) i wtyczkę bazy danych, która ją przechowuje (properties.databaseSocket). Rodzic w
drzewie: database lub folder pod nim.
databaseSocketmusi nazywać wtyczkę bazy danych zainstalowaną w projekcie,@xuda.io/xuda-dbs-plugin-xudato domyślna wtyczka platformy; istniejąca tabela w tym samym projekcie jest wzorcem, którego gniazda użyć ponownie.- Wymagane jest co najmniej jedno pole i co najmniej jeden indeks.
field_idzaczyna się od litery, potem litery, cyfry, podkreślenie, myślnik, dwukropek lub kropka, i pozostaje unikalny w tabeli.fieldTypetostring,number,boolean,array,objectlubdate;mandatory: trueczyni pole wymaganym przy zapisie.- Każdy indeks potrzebuje niepustych
nameikeys, a każdy klucz musi być istniejącymfield_id.
Konwencja: poprzedzaj kolumny trzyliterowym kodem tabeli, tabela o nazwie „ORD - Orders” dostaje
ORD_Id, ORD_Total, ORD_Status. Daj każdej tabeli unikalne pole <TBL>_Id z unikalnym indeksem na
nim, wiązanie komponentu z pojedynczym rekordem go potrzebuje.
Tabela jest używana na trzy sposoby: przez progDataSource.dataSourceTableId komponentu lub
zapytania, przez prog get_data / set_data / batch do dostępu na poziomie wierszy z przepływów
pracy albo przez xu.dbs_create / dbs_read / dbs_update / dbs_delete ze skryptu, omówione
dalej.
Programy JavaScript
Prog javascript (menuType: "javascript") trzyma prawdziwy kod źródłowy JS w scriptData.value,
kompilowany przy zapisie. save_prog uruchamia tę kompilację i zwraca wynik jako data.compile,
{ ok: true, dependencies } lub { ok: false, error }. Nieudana kompilacja nadal zapisuje dokument,
więc budowa czyta compile.ok i naprawia to, zanim pójdzie dalej.
Kontrakt wykonania
Źródło pisze się jako zwykłe ciało async, bez export, bez wrappera. W czasie działania wykonuje się
jako:
params to już ewaluowane wejścia wywołującego; xu to API środowiska poniżej; zwracana wartość jest
opcjonalna, idiomatyczny sposób zwrotu wyników to xu.set_field_value na polach wywołującego
komponentu. Cudzysłowy są tu w porządku, w przeciwieństwie do wartości atrybutu xu-script.
API środowiska xu
Metody dbs_* biorą własny _id progu tabeli, nigdy nazwę. Selektory to obiekty w stylu Mongo na
identyfikatorach pól, {} zwraca wszystko (domyślny limit 999). Projekcja fields jest opcjonalna, [] zwraca wszystkie pola, a lista identyfikatorów pól zwraca tylko te pola.
Przekazywanie danych: pola, nie parametry
call_native_javascript nie ewaluuje opakowań parametrów {value, fx}, name.parameters trafia do
skryptu surowe. Niezawodny kontrakt: komponent najpierw umieszcza ładunek w polu (krok update lub
wejście xu-bind), przepływ pracy wywołuje prog z pustymi parameters: {}, a skrypt czyta go przez
xu.get_field_value i zwraca wynik przez xu.set_field_value. Przy wywołaniu z innego skryptu
xu.call_javascript(prog_id, {...}) przekazuje parametry bezpośrednio.
Osobliwości podglądu na żywo
- Zapisy danych trafiają do prawdziwej bazy, ale
xu.dbs_readczyta lokalny magazyn roboczy, który może nie zawierać świeżych wierszy z serwera, odczyt zaraz po zapisie może wrócić pusty w podglądzie, mimo że zapis się udał (widać go w karcie Dane tabeli w Studio). Wdrożone aplikacje czytają i zapisują ten sam magazyn. - Skompilowane skrypty mocno się cache'ują w podglądach deweloperskich, działający podgląd może dalej wykonywać poprzedni skrypt nawet po przeładowaniach po zapisie, który kompiluje go ponownie. Twarde odświeżenie przeglądarki to czyści.
xu.alertz wyświetlaniemmodal,toastlubbrowsermoże w podglądzie pojawić się jako natywny, blokującyalert(). Bezpieczniejszym sposobem zwrotu informacji jestxu.set_field_valuedo pola statusu.
prog javascript a atrybut xu-script
Techniki bez cudzysłowów dla xu-script / xu-style
Kanwa projektanta serializuje wartości atrybutów bez ucieczki, więc jeden cudzysłów psuje znaczniki
komponentu. Literały szablonowe w ogóle unikają cudzysłowów łańcuchów
(el.textContent = `Ready`); sam znak ", na przykład przy budowaniu CSV, pochodzi z
String.fromCharCode(34); selektory atrybutów CSS są poprawne bez cudzysłowów
(el.querySelector(`[data-role=import-btn]`)); a zabezpieczenie przed ponownym uruchomieniem,
if (el.__bound) return; el.__bound = true;, chroni skrypt przed podwójnym powiązaniem przy
ponownym renderowaniu.
Pułapki
Każdy poniższy wpis w pewnym momencie zepsuł prawdziwą budowę. validate_prog łapie większość z nich,
uruchamiaj go przed każdym zapisem.
Mechanika API
- Każda odpowiedź to
{ code, data },code < 0oznacza błąd. create_progzwraca nowy dokument poddata.prog, zapisanie całej odpowiedzi zamiast tego utrwala źle sformowany dokument zpropertieszakopanym podprog.save_progzastępuje cały dokument. Zaczynaj od bieżącego dokumentu, nigdy od ręcznie złożonego szkieletu;-409oznacza, że zmienił się od ostatniego odczytu, pobierz ponownie, nałóż zmiany ponownie, spróbuj jeszcze raz.- Przez MCP
prog_jsoniproperties_jsonsą przekazywane jako ciągi, warstwa schematu narzędzi usuwa nieznane klucze z parametru obiektowego i może po cichu gubić całe sekcje. delete_progto miękkie usunięcie, ustawiastat: 4. Węzłaglobal_<app_id>nie można usunąć.
Zawartość dokumentu
- Żadnego
'ani"wewnątrz wartościxu-scriptlubxu-style. - Klucze z prefiksem
$($folded,$childrenClass,$nodeBackClass) orazpath,code,editCodeto stan widoku projektanta i nigdy nie należą do zapisanego węzłaprogUi. - Żadnych typów węzłów
commentanitext, tylko elementy, tekst statyczny wcontent. - Każdy węzeł elementu potrzebuje
attributes: {}ichildren: [], nawet gdy są puste. xu-exp:classzastępuje statycznyclass, każda potrzebna klasa należy do wyrażenia.xu-bindto sam identyfikator pola, bez@, wszędzie indziej pola używają@.- Tylko udokumentowane atrybuty
xu-*coś robią, wymyślony jest po cichu ignorowany, avalidate_progostrzega. - Korzeniem drzewa progu
ai_agentjestai_agents, zapisz go zstudio_meta.parentId: "ai_agents"(lub identyfikatorem folderu pod nim), jeśli checker flagujeparentId.
Środowisko i renderowanie
tagNamez wielką literą jest zawsze traktowany jako komponent, nawet literówka, i rzuca błąd przy montowaniu, nazywając tag,libraryi każde wypróbowane źródło, nie ma cichego „nie renderuje się”, jak wxu-panelbez wybranego programu.validate_prognie sprawdza tagów komponentów ani wartościlibrary, tylko podgląd na żywo wychwytuje błędnie napisane.- Żadnego użytkowego CSS (Tailwind ani innego) w czasie działania, chyba że wtyczka
uiFrameworkprojektu faktycznie go dostarcza, klasy takie jakp-4inaczej po cichu nic nie robią. Samodzielne stylowanie toxu-style, automatycznie objęty zakresem[xu-ui-id]. xu-scripturuchamia się raz na widoczność elementu i może odpalić ponownie przy ponownym renderowaniu, zabezpiecz przezel.__boundi ogranicz zapytania doel.
Dane i skrypty
- Parametry
call_native_javascriptnie są ewaluowane, przekazuj dane przez pola (zobacz Przekazywanie danych wyżej). - Wiersze
dbs_readto{id, value}, pola leżą pod.value, identyfikator wiersza pod.id. Nie podawaj projekcjifields, psuje odczyt po stronie serwera. - Wewnątrz
xu-forujmij iterator w nawiasy,(@_FOR_VAL).CNT_Namesię ewaluuje,@_FOR_VAL.CNT_Namezawodzi po cichu i renderuje podstawiony tekst źródłowy. - Zapisy w podglądzie trafiają do prawdziwej bazy; odczyty w podglądzie pochodzą z lokalnego magazynu roboczego, który zaraz po zapisie może wyglądać na pusty.
- W podglądach wolij pole statusu od wyświetlania
modallubtoastwxu.alert, może się ono pojawić jako natywny, blokującyalert().
Weryfikacja pracy
Pobierz ponownie przez get_prog po zapisie i porównaj z oczekiwaniami. Dla pracy nad UI otwórz
komponent w Studio i naciśnij przycisk odtwarzania podglądu albo adres podglądu na żywo projektu, gdy
jest dostępny. Dla progu javascript sprawdzaj data.compile.ok przy każdym zapisie. Napraw każdy błąd
validate_prog; jego ostrzeżenia, cudzysłowy, klucze $, nieznane atrybuty, traktuj jako rzeczy do
naprawy od razu, a nie szum.