Buduj z AI
Trzy sposoby, w jakie sztuczna inteligencja dotyka projektu Xuda, od asystenta w Studio po zewnętrznego agenta przez MCP.
Xuda wykorzystuje sztuczną inteligencję w trzech różnych miejscach i warto wiedzieć, którego wymaga zadanie, zanim zaczniesz.
Konstruktor aplikacji AI, w Studio
Każdy projekt Studio otwiera się z panelem czatu obok inspektora: opisz, czego chcesz, a on ogranicza zmianę do całego projektu lub do zaznaczonego elementu, po czym ją stosuje. To najszybszy sposób, by wygenerować komponent, wyjaśnić nieznany projekt albo podłączyć przepływ pracy bez opuszczania edytora.
Zobacz Wzorce promptów, co do niego mówić.
Agenci, których budujesz, a nie tylko czatujesz
Studio ma też własny typ progu do tego: ai_agent. Zamiast ręcznie składać prompt i wywołanie modelu,
opisujesz cel w kilku zdaniach, a Studio proponuje plan, najpierw zadając pytania doprecyzowujące,
gdy cel zostawia realne luki (kto tego używa, na jakich źródłach ma się opierać, co ma wytworzyć).
Wynikiem jest samodzielny agent, którego można opublikować w agentowej przestrzeni roboczej AI konta,
by każdy z dostępem mógł z nim czatować, w tym samym obszarze, który po stronie API opisuje
Przestrzeń robocza AI.
Opublikowany agent to nie tylko ktoś, z kim rozmawia człowiek. Lista narzędzi innego agenta może zawierać narzędzie Agent AI, które sięga do jednego konkretnego opublikowanego agenta albo do wszystkich agentów opublikowanych w projekcie (nigdy do samego siebie, a agent pomocniczy nie może sięgać do asystenta): model może wtedy wywołać tego agenta jako narzędzie, delegując mu żądanie, tak samo jak wywołuje tabelę lub zainstalowaną wtyczkę.
MCP, dla wszystkiego poza projektem
Skieruj zewnętrznego klienta obsługującego MCP (agenta w IDE, chatbota, skrypt) na
https://xuda.ai/mcp z kluczem API, a każda metoda CPI, którą ten klucz może wywołać, staje się dla
niego typowanym narzędziem, bez osobnej integracji. To samo połączenie przekazuje też agentowi
przewodnik opisany w Przewodniku LLM po Studio: model
dokumentu progu, atrybuty xu-*, akcje przepływu pracy i pułapki, które potykają pierwszą próbę,
scalone z własnych reguł wdrożonej platformy, żeby nigdy nie rozjeżdżały się z tym, co faktycznie
przechodzi walidację.