Przejdź do treści
Zweryfikowano

Jak przechowywane są dane

Każdy projekt i przestrzeń robocza Twojego konta trzyma rekordy we własnej bazie danych, która należy tylko do niego.

Xuda nie zlewa rekordów wszystkich klientów w jedną wspólną bazę danych. Każdy projekt, który budujesz, oraz przestrzeń robocza, w której lądujesz po zalogowaniu, to osobna baza danych: utworzona tylko dla tego projektu, dostępna wyłącznie przez dane dostępowe przypisane do niej i nigdy niełączona z niczyją inną.

Jeden projekt, jedna baza danych

W chwili utworzenia projektu, czy to przez Nowy projekt w panelu, czy przez aplikację zbudowaną przez AI, która zakłada go za Ciebie, platforma przydziela dla niego bazę danych i nic poza tym. Baza dostaje własne dane dostępowe administratora i standardowe, wygenerowane tylko dla tego projektu, i jest zablokowana tak, że odczytać ją lub zapisać do niej mogą tylko te dane. Żaden inny projekt ani projekt żadnego innego klienta nie ma klucza, który otwiera Twój.

Każda tabela, którą zbudujesz w Xuda Studio, mieszka w tej jednej bazie, tak samo jak rekord pod spodem każdego wiersza, który kiedykolwiek zapiszesz. Projekt z pięćdziesięcioma tabelami i projekt z jedną tabelą to na poziomie przechowywania jedna baza danych: to, co w Studio wygląda jak kilka tabel, to kilka kształtów rekordów w jednym miejscu, i dlatego kopia zapasowa projektu (Kopie zapasowe) obejmuje wszystkie jego tabele jedną akcją.

Centra danych, jeśli z nich korzystasz

Bazę danych projektu można też replikować do centrum danych, które sam przydzielisz, żeby mieć kopię przetrwającą awarię regionu. To wybór hostingowy nałożony na ten sam model jednej bazy na projekt, opisany tutaj, zobacz Centrum danych.

Twoja własna przestrzeń robocza działa tak samo

Przestrzeń robocza, w której lądujesz pod adresem https://xuda.ai/dashboard, sześć kart opisanych w Przestrzeni roboczej, nie jest przypadkiem szczególnym. Stoi za nią baza danych projektu, dokładnie taka jak ta, którą budujesz sam. Projekt zespołowy zbudowany w Studio może mieć te same sześć kart pod własnym adresem URL, z własnymi czatami, aplikacjami, kontaktami i profilami, trzymanymi we własnej bazie, osobnej od bazy Twojego konta, przygotowywanej przy pierwszym otwarciu jako przestrzeń robocza.

Jak wywołanie znajduje właściwą bazę

Każdy odczyt lub zapis tabeli podaje app_id, czyli identyfikator projektu, do którego tabela należy. Dwie zasady pilnują, żeby ten identyfikator był uczciwy:

  • Wdrożona instancja nadal wskazuje jednego właściciela. Jeśli projekt został wdrożony, a przekazany identyfikator należy do działającego wdrożenia, a nie do samego rekordu projektu, platforma przed dotknięciem tabeli sprowadza go z powrotem do projektu, który naprawdę jest właścicielem danych. Odczyty i zapisy nigdy nie rozwidlają się na osobną kopię dla każdego wdrożenia, trafiają do jednej bazy, z którą projekt został utworzony.
  • Otwarcie przestrzeni roboczej jest sprawdzane pod kątem właściciela. Przełączenie na widok przestrzeni roboczej projektu jest odrzucane wprost dla każdego, kto nie jest właścicielem tego projektu, a gdy kontrola się nie powiedzie, nie ma awaryjnego przejścia na dane innego konta. Identyfikator konta, identyfikator przestrzeni roboczej i żądający muszą się zgadzać, zanim baza przestrzeni roboczej zostanie w ogóle dotknięta.
Co to znaczy na co dzień

Nigdy nie wybierasz bazy danych, nie nadajesz jej nazwy ani nie konfigurujesz, gdzie trzymane są wiersze tabeli. Budujesz tabelę w projekcie, a baza danych projektu jest miejscem, w którym ona żyje, tak długo, jak istnieje projekt.