Naar de inhoud springen
Geverifieerd

Hoe gegevens worden opgeslagen

Elk project, en de werkruimte van je eigen account, bewaart zijn records in een database die alleen van dat project is.

Xuda stopt de records van alle klanten niet in één gedeelde database. Elk project dat je bouwt, en de werkruimte waar je account op uitkomt als je inlogt, is een eigen database: alleen voor dat project aangemaakt, alleen leesbaar met inloggegevens die daarvoor gelden, en nooit samengevoegd met die van iemand anders.

Eén project, één database

Op het moment dat je een project aanmaakt, via Nieuw project in het dashboard of doordat een app die met AI is gebouwd er een voor je start, richt het platform er een database voor in en niets anders. Die database krijgt eigen beheerders- en standaardinloggegevens, alleen voor dit project gegenereerd, en de database is zo afgesloten dat alleen die inloggegevens hem kunnen lezen of beschrijven. Geen enkel ander project, en geen project van een andere klant, heeft een sleutel waarmee het jouwe opengaat.

Elke tabel die je in Xuda Studio bouwt, staat in die ene database, evenals het onderliggende record van elke rij die je ooit opslaat. Een project met vijftig tabellen en een project met één tabel zijn, op opslagniveau, allebei één database: wat in Studio op meerdere tabellen lijkt, zijn meerdere vormen van records op die ene plek. Daarom legt een back-up van het project (Back-ups) elke tabel erin in één actie vast.

Datacenters, als je er een gebruikt

De database van een project kan ook worden gerepliceerd naar een datacenter dat je zelf inricht, voor een kopie die blijft bestaan als een regio uitvalt. Dat is een hostingkeuze bovenop hetzelfde model van één database per project dat hier wordt beschreven, zie Datacenter.

Je eigen werkruimte werkt op dezelfde manier

De werkruimte waar je op uitkomt op https://xuda.ai/dashboard, de zes tabbladen uit De werkruimte, is geen speciaal geval. Ze wordt gedragen door een projectdatabase, precies zoals een project dat je zelf bouwt. Een teamproject dat je in Studio bouwt, kan dezelfde zes tabbladen onder een eigen URL hebben, met eigen chats, apps, contacten en profielen, bewaard in een eigen database die los staat van die van je account en klaargezet wordt de eerste keer dat je het als werkruimte opent.

Hoe een aanroep de juiste database vindt

Elke lees- of schrijfactie op een tabel noemt een app_id, de id van het project waar de tabel bij hoort. Twee regels houden die id betrouwbaar:

  • Een gedeployde instance wijst nog steeds naar die ene eigenaar. Als een project is gedeployd en de id die je meegeeft hoort bij die draaiende implementatie in plaats van bij het projectrecord zelf, zoekt het platform eerst het project op dat de gegevens echt bezit voordat het een tabel aanraakt. Lees- en schrijfacties splitsen zich nooit op in een aparte kopie per implementatie, ze komen terecht in de ene database waarmee het project is aangemaakt.
  • Het openen van een werkruimte wordt gecontroleerd op wie de eigenaar is. Overschakelen naar de werkruimteweergave van een project wordt volledig geweigerd voor iedereen die niet de eigenaar van dat project is, en er is geen terugval op de gegevens van een ander account als de controle mislukt. Account-id, werkruimte-id en aanvrager moeten allemaal overeenkomen voordat de database van een werkruimte ooit wordt aangeraakt.
Wat dit in de praktijk betekent

Je kiest nooit een database, geeft er geen naam aan en stelt niet in waar de rijen van een tabel worden bewaard. Je bouwt een tabel in een project, en de eigen database van het project is waar die staat, zolang het project bestaat.