vite-plugin-xu
Wtyczka Vite działająca w czasie budowania, która kompiluje jednoplikowy komponent .xu do prawdziwego modułu ES.
@xuda/vite-plugin-xu kompiluje jednoplikowe komponenty .xu do modułów ES w czasie budowania i
przeładowuje je na gorąco w trybie deweloperskim na poziomie pełnego przeładowania komponentu.
@xuda/vite-plugin-xu i pakiet @xuda/compiler, od którego zależy, mają w package.json"private": true. W przeciwieństwie do xuda-cli, create-xuda-cli i @xuda/core żaden z nich nie
jest jeszcze publikowany w npm. Jedyny działający konsument w tym repozytorium, examples/hello,
dołącza go jako zależność file:: "@xuda/vite-plugin-xu": "file:../../packages/vite-plugin-xu".
Konfiguracja
examples/hello to pełny działający projekt zbudowany w ten sposób: licznik, warunkowe montowanie i
lista z kluczami, napędzane w całości zwykłymi funkcjami i zwykłą mutacją na magazynie reactive(),
bez sygnałów, .value ani warstwy źródła danych widocznej w samym komponencie.
Czym wtyczka jest mechanicznie
Jeden hak transform. Domyślne load Vite już przeczytało plik, więc hak dostaje źródło .xu jako
tekst, wywołuje @xuda/compiler i zwraca wyemitowany moduł. Nie ma własnego resolvera ani modułu
wirtualnego: .xu pozostaje prawdziwym plikiem z prawdziwą ścieżką, co utrzymuje uczciwe ślady stosu
i graf HMR.
enforce: 'pre' ma znaczenie: bez tego vite:esbuild może dotrzeć do pliku pierwszy i zawieść na
<template>, co wygląda na zepsuty plik, a nie na błędną kolejność potoku. Vite dopisuje też ?import
do importów innych niż JS (oraz ?t=… przy ponownym żądaniu HMR), więc wtyczka usuwa to przed testem
include, bo inaczej plik po cichu nie jest kompilowany, a przeglądarka zgłasza błąd składni w pliku,
którego autor nigdy nie napisał.
HMR
Zaimplementowany poziom to pełne przeładowanie komponentu: po edycji moduł wykonuje się ponownie,
każda zamontowana instancja tego komponentu jest odmontowywana i montowana od nowa z nowego modułu, a
stan komponentu jest resetowany. reactive({ count: 0 }) w <script> wraca do 0. Zachowanie
stanu celowo nie jest podejmowane, bo po edycji <script> nie ma niezawodnego sposobu, by wiedzieć,
która połowa starego obiektu reaktywnego nadal znaczy to samo.
W trybie serve wtyczka dopisuje stopkę import.meta.hot.accept. __XUDA_HMR__ jest instalowane
przez createApp w @xuda/core przy pierwszym zamontowaniu aplikacji, więc wtyczka nigdy nie
wstrzykuje importu do kodu użytkownika. Jeśli żadna zamontowana aplikacja nie zgłasza zaktualizowanego
komponentu (nikt go nie wyświetlał albo strona jeszcze się nie uruchomiła), aktualizacja wraca do
pełnego przeładowania strony zamiast po cichu nic nie robić. Wersja produkcyjna w ogóle nie dostaje
stopki HMR.
Opcje
Zobacz Język .xu, gdzie opisano dialekt blokowy kompilowany przez
xuda-cli, oraz uwagę tam, jak dialekt tego kompilatora się od niego różni.