Przejdź do treści
Zweryfikowano

Higiena kluczy API

Pełny a niestandardowy dostęp, cofanie i zamiana klucza oraz wyłapywanie klucza, którego nikt nie używa.

Klucz API działa na Twoim koncie bez Ciebie: z dowolnego miejsca, dopóki go nie cofniesz. Jak klucz powstaje i jak się go wysyła w wywołaniu, opisuje strona Uwierzytelnianie. Ta strona dotyczy dbania o klucze, które już masz.

Daj kluczowi tylko to, czego potrzebuje

Każdy klucz ma Pełny dostęp albo Dostęp niestandardowy. Wybierasz go przy tworzeniu klucza i możesz zmienić później w tym samym formularzu.

  • Pełny dostęp obejmuje każdą metodę, którą Twoje konto może wywołać, także te dodane po utworzeniu klucza. Nic oznaczonego jako prywatne nigdy nie jest uwzględniane, niezależnie od trybu dostępu klucza.
  • Dostęp niestandardowy obejmuje tylko metody, które wyraźnie zaznaczysz, pogrupowane według mikroserwisu, a obok każdej widać jej własne parametry. Metoda dodana później nie jest objęta, dopóki nie wrócisz i jej nie zaznaczysz.
Do wszystkiego zautomatyzowanego wybieraj dostęp niestandardowy

Klucz użyty w skrypcie, zadaniu CI albo na serwerze potrzebuje tylko kilku metod, które to zadanie faktycznie wywołuje. Dostęp niestandardowy sprawia, że wyciekły klucz nie zrobi więcej niż praca, do której go stworzono.

Tworzenie, odsłanianie i kopiowanie

Do utworzenia klucza potrzebujesz konta zweryfikowanego do poziomu 2, zobacz Weryfikacja. Przycisk Utwórz klucz to wyjaśnia, a jeśli jeszcze nie jesteś na tym poziomie, prowadzi prosto do następnego niedokończonego kroku. Wartość nowo utworzonego klucza pokazuje się raz w panelu Szybkie kopiowanie na górze listy. Potem każdy wiersz trzyma ją zamaskowaną, a przycisk odsłaniania w wierszu pokazuje ją znowu na 20 sekund, po czym maskuje ją ponownie.

Klucz to sekret, a nie etykieta

Wartość nigdy nie trafia do logu, komunikatu ani paska adresu, a tylko do Twojego schowka. Traktuj ją dokładnie jak hasło. Każdy, kto ją ma, może działać jako Twoje konto.

Zamiana, cofanie i wyłapywanie nieużywanych

Nie ma osobnej akcji rotacji, bo wartość klucza jest jego własnym identyfikatorem. Zamień tworzy nowy klucz o tej samej nazwie i dostępie, cofa stary i pokazuje nową wartość jeden raz, żebyś mógł ją skopiować przed zamknięciem okna. Cofnij usuwa klucz całkowicie i najpierw prosi o potwierdzenie jego nazwą, bo tego nie da się cofnąć.

Wiersz każdego klucza pokazuje, kiedy był ostatnio używany, na podstawie aktywności z ostatnich 7 dni. Klucz bez tej linii po prostu nie wykonał żadnego wywołania w tym okresie. Właśnie taki wiersz warto sprawdzić dokładniej.

Zamień klucz, który mógł wyciec

Otwórz klucz, naciśnij Zamień i skopiuj nową wartość od razu, gdy się pojawi. Stara wartość przestaje działać w chwili zakończenia zamiany.

Cofnij klucz, którego już nie potrzebujesz

Naciśnij Cofnij w jego wierszu i potwierdź nazwą. Cofnięty klucz znika z listy aktywnych, a przywrócić go nie można.

Sprawdź, czy któryś nie jest używany

Przejrzyj listę w poszukiwaniu wiersza bez linii "Ostatnio użyty", zwłaszcza wśród kluczy z pełnym dostępem, i cofnij go, jeśli nie umiesz wyjaśnić, skąd się wziął.