Fouten
Wat een negatieve code betekent, en hoe die overeenkomt met de HTTP-status die je echt ziet.
Elke methode antwoordt { code, data }. code > 0 is succes. code < 0 is een fout, en data is
bijna altijd een voor mensen leesbaar bericht dat je direct kunt tonen of loggen.
De HTTP-status die je ziet is niet het hele verhaal
CPI zet een negatieve code om in een HTTP-status met één regel: een code van -400 tot -499
wordt precies die status (-404 antwoordt HTTP 404, -409 antwoordt HTTP 409, -428 antwoordt
HTTP 428). Elke andere negatieve code, -1, -500, -762, -999, alles buiten die ene band,
antwoordt een gewone HTTP 400. Het echte detail zit altijd in de JSON-body, dus vertak op code,
nooit alleen op de HTTP-status. Een -1 en een -999 zien er op HTTP-niveau hetzelfde uit en in
de body heel verschillend.
Codes waarop je kunt vertakken
Buiten deze tabel gebruiken afzonderlijke microservices hun eigen kleine negatieve codes voor
modulespecifieke toestanden (account- en factuurcodes in de -90-reeks, Drive-conflicten rond
-762/-764, databasecodes rond -450/-460, en meer). Ze gaan altijd samen met een
beschrijvend bericht in data, lees dat bericht en de methode die je aanriep in plaats van alleen het getal.
Fouten op MCP-niveau
Een verzoek dat mislukt voordat een methode draait, een onjuiste of ontbrekende sleutel, een
misvormd MCP-bericht, antwoordt met een JSON-RPC-fout in plaats van de envelop { code, data }:
Zie MCP. Zodra een toolaanroep echt een methode bereikt, bevat het resultaat de
gewone envelop { code, data } binnen het MCP-antwoord, net als bij een gewone REST-aanroep.